fbpx

085 - 130 44 44

Dagelijks van 9 tot 21 bereikbaar

ik mis mijn kind

Ik mis mijn kind

Het is zaterdagavond en vriendinnen vragen mij of ik mee ga, iets leuks doen. Maar ik ben verscheurd. Het gevoel wat ik heb zodra de kinderen hier weg zijn is alles overheersend. De dagen vol plannen, zodat ik er niet aan hoef te denken, werkt niet.

Zwelgen in zelfmedelijden en een beetje doelloos met de telefoon in de hand, wachten totdat ik naar bed kan is wat ik nu al tijden doe. Dat wij nu uit elkaar zijn, daar kan ik wel mee leven. Maar dat ik mijn kinderen steeds moet missen, dat heb ik echt onderschat.

Maar ja, je kunt ze ook niet bij hun vader weg houden. Andere ouders begrijpen mij niet. Het lijkt hen heerlijk om tijd voor jezelf te hebben.

kindercoach

Hoe ik mij voel heeft invloed op de kinderen

Pas onlangs ben ik erachter gekomen dat dit gevoel wat ik steeds heb, een enorme impact heeft op mijn kinderen. Dat zij dit, ondanks dat ik er nooit wat over zeg, toch zien en voelen.

Dat dit inspeelt op hun gevoel van loyaliteit en dat ze het eigenlijk niet fijn vinden om naar hun vader te gaan. Ze willen mij niet alleen laten. Ik dacht dat ze het bij mij gewoon fijner vonden. Had ik dit soort dingen maar geweten toen we dat ouderschapsplan gingen maken.

We hebben toen eigenlijk vooral geregeld wanneer ze bij wie zijn en wie wat betaalt. Maar hoe je nou met dit soort dingen om moet gaan. Wat nou het beste is voor mijn kinderen en waarom. Ik had geen idee. En daar betaal ik nog iedere dag de prijs voor.

Inmiddels praten mijn ex en ik nauwelijks. Het lijkt wel een narcist, denkt alleen maar aan zichzelf en lijkt alles wat ik zeg wel verkeerd op te vatten. Of het boeit hem niet, maar hoe doe ik dat dan met de kinderen….? Ik mis mijn kind gewoon elke dag.

 

Wil jij een goed ouderschapsplan maken?

Volg de online training en maak direct een plan waarin je kind centraal staat

Erover praten werkt niet

Gelukkig had ik vriendinnen die altijd naar mijn verhalen wilden luisteren. Ze stonden echt voor mij klaar. Maar na een gezellige borrel gingen zij terug naar hun gezin en was ik weer alleen. Ik probeerde te sporten, winkelen of een beetje werk te doen. Maar ik mis mijn kind....

Het hoogtepunt van mijn dag was het vaste belmoment wat ik had met mijn kinderen. Elke dag voor het eten belde ik ze. Ik wilde dat ze zouden weten dat ik altijd aan ze dacht. Dat ik ze niet in de steek had gelaten. Ik heb geen kinderen gekregen om ze een deel van de week te moeten missen.

De relatie met mijn ex verslechterde

Ondertussen mocht ik van mijn ex niet meer zo vaak bellen. Hij vond dat het niet goed was voor de kinderen. De kinderen zouden daarna van slag zijn. Ik vond op mijn beurt, dat hij zich niet zo moest aanstellen. Nogal wiedes dat de kinderen hun moeder missen. Mogen ze niet verdrietig of boos zijn? Dat hij dat niet in goede banen kon leiden, zag ik als een teken van zijn gebrek aan talent om een goede vader te zijn. Bovendien vertelden de kinderen steeds vaker met tegenzin naar hun vader te gaan.

De spanningen tussen ons liepen op. We hadden ons voorgenomen van die ouders te zijn, die bij het brengen en halen nog een gezellige kop koffie zouden drinken. Toen we op het punt waren aangekomen dat we Jasper en Eef bij het tuinhek afzette, wist ik dat er iets moest gebeuren.

Ik nam afscheid van mijn ex

Mediation stelde ik voor aan mijn ex. Hij wilde niet. Met mij viel niet te praten. Wat moest ik dan? Ik besloot het er niet bij te laten zitten. Mijn kinderen zaten tussen twee vuren, ik voelde mij ellendig en had de hele dag stress. Steeds zat ik weer te wachten op het volgende vervelende berichtje.

Ik ben gaan bekijken wat ik zelf kon doen. Ik wilde niet meer dat mijn ex zo een grote invloed had op mij. Ik wilde sterker in mijn schoenen staan. Het is het beste wat ik ooit heb gedaan.

Het was tijd om afscheid te nemen van mijn ex. Om afscheid te nemen van al die verwijten en pijn. Van die ruzies en discussies. Gek genoeg kwam ik er toen pas achter dat de scheiding ook betekende dat ik niet meer zoveel verantwoording aan mijn ex hoefde af te leggen over alles wat ik deed. Ik leerde mijn grenzen kennen en aangeven.

 

Voor mezelf leren kiezen

Voordat ik mijn grenzen kon aangeven, moest ik eerst opnieuw leren wat ik nou eigenlijk nodig had. Ik had  zo lang geen aandacht voor mezelf gehad, dat ik helemaal niet meer wist wat ik voelde, of wilde. Maar toen ik langzaam maar zeker sterker in mijn schoenen stond, merkte ik dat het lukte om mijn ex niet meer zo een invloed te geven op mijn leven.

Ik nam de regie. Vroeger was ik gaan schreeuwen of huilen. Ik weet nu dat dat vaak onmacht is geweest. Nu maak ik duidelijk wat ik wil en waarom. Het lukt me steeds beter om dat op een manier te doen, zodat het ook echt overkomt. Alle verwijten die ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg, komen niet meer binnen.

Ik reageer alleen nog op alles wat daadwerkelijk over de Jasper en Eef gaat. En het gaat steeds een stukje beter. Ik ben er nog niet, maar het gaat steeds gemakkelijker.

Is dit herkenbaar voor je? Komen jullie steeds in discussie terecht met elkaar? Heb je het idee dat de ander echt niet begrijpt wat je bedoelt, of daar lak aan heeft? Of heb je het idee dat jij het niet goed doet en niet goed kunt verwoorden wat je nou eigenlijk bedoelt, of wat je nodig hebt? Dan is de ONS training misschien iets voor jou!

 

Ik mis mijn kind nog steeds

Ik bel de kinderen niet meer elke dag. Ik heb mijn eigen grenzen leren herkennen, maar respecteer ook die van mijn ex. Het is nog steeds moeilijk om mijn kinderen te missen, maar ik ben er wel achter dat ook ik een aandeel had in het loyaliteitsconflict wat de kinderen hadden.

Zij hadden het gevoel te moeten zorgen voor mij. Zij zagen mijn verdriet en voelden zich schuldig als ze plezier hadden bij hun vader. Dat was even slikken. Er zijn een hoop kleine dingen die ik heb veranderd, waardoor de kinderen beter in hun vel zitten. Het grootste verschil is dat ik nu ook regelmatig met ze praat. Dat deed ik natuurlijk al wel, maar nu praat ik ook over de scheiding met ze. Ik vertel ze dat ze alle gevoelens mogen delen. En dat dat er allemaal mag zijn. Dat zij geen grote mensen dingen hoeven oplossen.

Achteraf gezien had ik graag gewild dat we andere begeleiding hadden gehad tijdens onze scheiding. Iemand die ons had geholpen om er meer voor onze kinderen te zijn. Overmand door de stress en emoties, heb ik het wel geprobeerd er voor de kinderen te zijn. Maar ze hebben teveel mee gekregen van alles wat ik doormaakte. Dat heeft groot effect op hen gehad.

Gelukkig komen we in rustige wateren en gaat het nu goed. Met mij en de kinderen. En misschien wil mijn ex later toch nog wel een keer met mij om tafel. Er valt namelijk heel goed met mij te praten!

 

Misschien ook interessant

Lees hier verder over soortgelijke onderwerpen

Afspraak maken

Wil jij het ook goed regelen voor jezelf en je kind? Geen zorgen, wij zijn er voor je!

Met de kennis van nu...

Ben jij een vader of moeder en gaan jullie uit elkaar? Kijk dan goed wat voor begeleiding je nodig hebt. Er wordt nog steeds vaak voor kinderen besloten. Terwijl het juist zo belangrijk is voor de verwerking dat zij betrokken zijn bij het proces. Natuurlijk op het niveau van het kind.

Tips:

  1. Voer (bij voorkeur samen) goede gesprekken met je kind. Leg uit wat er gaat gebeuren. Houd de grote mensen dingen voor jezelf. Zorg dat je als ouders hetzelfde verhaal vertelt.  Luister vooral naar de gevoelens en zorgen van je kind. Betrek het kind niet in jouw eigen pijn.
  2. Val elkaar als ouders niet af. Geef je kind het gevoel dat het over zijn of haar leven mag praten. Of het nou bij jou is, of bij de andere ouder.
  3. Houd in het ouderschapsplan rekening met dat wat kinderen nodig hebben. Maak duidelijke afspraken en beperk het 'in overleg komen we daar wel uit'. Als dat zo is, helemaal mooi. Dan kun je het nu net zo goed even vastleggen.
  4. Werk aan de communicatie met jouw ex. Dat is het grootste cadeau voor je kind.

 

 

Wil jij een online ouderschapsplan maken? Een training volgen met allemaal waardevolle tips, zodat je samen tot een plan kunt komen, waarin je kind centraal staat? Of werken aan herstel in communicatie en vertrouwen met jouw ex? Dan kun je online aan de slag.