fbpx
Ziet jouw ex je niet_

Ziet jouw (ex)partner jou niet?

Is de liefde voor jezelf groter, dan de liefde voor de ander? En is dat de reden dat jullie uit elkaar gaan?

Soms kom ik in de praktijk mensen tegen die gescheiden zijn, of uit elkaar gaan, niet omdat de liefde er niet meer is voor de ander. Maar omdat de liefde voor zichzelf groter is.
Waarbij blijkt dat verschillen in karakter, of vaardigheden zoveel uit elkaar liggen dat het niet lukt om met de ander samen te blijven zonder daar zelf heel veel last van te hebben.
En die verschillen worden vaak uitvergroot wanneer er schaarste is.

Wanneer je zelf goed in je vel zit, alles gaat je voor de wind. Je hebt veel energie en bent tevreden met je leven. Dan is het gemakkelijker om de gaten dicht te lopen van de ander.
Dan is het minder vervelend en heeft het minder impact wanneer de ander iets niet goed kan. En zo gaat het dan vaak over en weer. Jij laat waarschijnlijk dingen liggen, die de ander oppakt. Het wordt pas echt lastig wanneer je zelf moe bent.
Wanneer je het zelf maar net redt. Wanneer je in de spiegel kijkt en jouw eigen spiegelbeeld niet meer herkent. Wanneer je ontevreden bent met (een deel van) jouw eigen leven. Kortom wanneer jouw behoeften niet vervuld worden.

Misschien ook interessant

Lees hier verder over soortgelijke onderwerpen

Een voorbeeld uit de praktijk

"C: Ik kan geen co-ouderschap afspreken. Ik kan mijn kinderen niet zolang missen. En bovendien maakt hij er vaak een potje van.  Nee, om het weekend mogen de kinderen naar hem toe. Anders loopt het allemaal mis.

M: Jeetje dat zijn een hoop zorgen....

C: Hij vergeet ze dingen mee naar school te geven en hij vindt zijn werk belangrijker. Dat is altijd zo geweest. Waarom zou dat nu ineens veranderen. Ik heb jarenlang gevraagd of hij minder wilde gaan werken. Nu kan het ineens wel. Hij is er nooit voor mij geweest, alles kwam op mijn schouders terecht. Hij is een sloddervos, maakt nooit wat schoon. Ik geloof nooit dat hij een hele week voor de kinderen kan zorgen. Hij kan niet eens koken."

 

Maakt jouw (ex) partner er een potje van?

Volg de online ONS training en leer jezelf beschermen tegen negativiteit

Dat het niet gaat zoals je wilt, is niet het einde van de wereld

Een tekort kun je best even dragen. We zijn allemaal behoorlijk veerkrachtig. Maar wanneer een tekort chronisch wordt, of heel lang aanhoudt dan komen we vaak in problemen.

Het gaat dan niet meer over willen, maar vaak over kunnen. Omdat we zelf een tekort hebben, is er niet zoveel te geven. Wanneer de ander dan toch blijft vragen (en dat kan ook betekenen dat iemand gewoon zijn of haar aandeel niet oppakt), raakt de relatie vaak uit balans. Dat kan ook niet anders, wanneer de balans bestaat uit 2 personen, dan gaat het al snel mis wanneer een van beide zelf niet in balans is.

Die tekorten zijn herkenbaar voor heel veel ouders. Want kinderen hebben vraagt heel veel van ons. We zijn ineens niet meer in de positie om altijd bezig te zijn met het vervullen van onze eigen behoeften. Je hebt immers de zorg en de verantwoordelijkheid voor je kind.

Soms wordt de behoefte om een goede ouder te zijn,  boven onze eigen behoefte gesteld. En dan zijn er nog al die meningen, oordelen en normen waar we aan moeten voldoen. Keuzes die we moeten maken. We starten met slaaptekort als de baby is geboren en gaan van weinig slaap, geruisloos over in een ratrace (natuurlijk niet iedereen, maar voor veel ouders is dit herkenbaar). Schipperen tussen huishouden, de kinderen, sporten, gezond eten, in sommige huishoudens werk, geldzorgen en ga zo maar door. En waar ben jij dan? Met wat jij wilt, jouw ambities? Jouw wensen?

kindercoach

Een voorbeeld uit de praktijk

"M: Wat zou er gebeuren als hij niet voor de kinderen zorgt, zoals jij dat zou doen?

C: Dan gaat het straks niet goed met de kinderen. Dan voelen zij zich niet geliefd. Of veilig. Ik wil dat zij zo min mogelijk last hebben van de scheiding. Ik ben bang dat ze achter raken op school, of niet lekker in hun vel komen te zitten. Wie weet wat er allemaal kan gebeuren.

M: Ja dat zijn allemaal nare dingen. Je wilt dat de behoeften van de kinderen worden vervuld. Dat zij zich veilig voelen en zij zich goed kunnen ontwikkelen. Laten we het zo meteen hebben met elkaar over de behoeften van de kinderen. Dan kijken we of jullie dezelfde dingen belangrijk vinden (behoeften) en hoe dat kan worden ingevuld (strategie=manier waarop).

Misschien is het ook interessant om eens te kijken hoe jij je voelt, welke behoefte er bij jou niet wordt vervuld als jouw (ex) partner het niet goed doet met de kinderen"

 

Vaak redden we het maar net zelf

In de avond ploffen we neer en zijn we blij dat we weer een dag erop hebben zitten. Je wordt niet gezien. En misschien heb je het gevoel dat dat maar beter is ook. Want deze versie van jezelf ben je niet altijd even blij mee.  Je wordt voor lief genomen. Soms lijkt het alsof de partner er veel  beter mee om kan gaan. Die kan wel voor zichzelf zorgen. Of in sommige gevallen heeft die het net zo zwaar (wel of niet zichtbaar).

En dan begint het…. We hebben vaak niet geleerd hoe we om hulp kunnen vragen. Hoe we echt over kunnen brengen wat we voelen en wat onze behoeftes zijn. We worden niet gehoord. Of in sommige gevallen vragen we wel, soms komt dat eruit als boosheid, of in verwijten. Er zijn maar weinig mensen die de werkelijke boodschap uit verwijten en boosheid kunnen filteren. De reactie die jij krijgt op jouw verwijt is waarschijnlijk precies het tegenovergestelde van waar je naar op zoek bent.  We hebben vaak te maken met schaamte (anderen redden het wel, dan ben ik vast zwak). Of soms weten we niet eens wat er nou voor behoefte schuil gaat achter al die pijn. Bovendien kun je alleen vragen om wat je nodig hebt, als je weet wat je nodig hebt. Datzelfde geldt voor grenzen aangeven.

We voelen ons alleen

We worden niet gezien en gehoord en we zijn moe. Energie raakt op en we gaan praten in verwijten. En of we nou wel of niet gelijk hebben en onze verwijten terecht zijn, meestal helpen ze ons niet om te krijgen wat we nou zo graag willen. Denk er maar aan dat iemand roept dat er ook wel eens een bedankje af kan. Dat die het ook wel eens leuk vindt om een bos bloemen te krijgen en de partner een dag laten met bloemen aan komt. "Ja, nu hoeft het al niet meer. Het is niet spontaan, komt niet uit jezelf." Het gaat namelijk niet om die bloemen. Het gaat om de behoefte erachter. (geliefd voelen, gezien worden en ga zo maar door).

Soms zijn de behoeften niet met elkaar verenigbaar en besluiten mensen te gaan scheiden. Wanneer mensen twijfelen of uit elkaar gaan de juiste keuze is, vraag ik altijd eerst of ze echt duidelijk hebben welke behoeften er zijn, en of er echt geen manieren te bedenken zijn hoe die te vervullen zonder te scheiden. Daar komen soms verrassende antwoorden op.

En wanneer blijkt dat mensen echt goed weten wat de behoeften zijn, geprobeerd hebben dit bij elkaar te brengen en elkaar minder verwijten, dan merk je dat een scheiding soepeler verloopt. Want door boosheid en verwijten reageren we alleen maar op symptomen en is het minder makkelijk tot oplossingen te komen. Maar wanneer je uit elkaar gaat omdat de liefde voor jezelf groter is dan de liefde voor de ander en de behoeften niet verenigbaar zijn. Dan kun je (hoe pijnlijk soms ook) gaan werken aan het inrichten van het het vervolg van jouw leven.

 

Is dit herkenbaar voor je en wil je er ook iets aan doen? Je kunt online aan de slag met de ONS training, of een afspraak maken bij een Kids First Mediator bij jou in de buurt. Maar misschien lukt het ook al om een eind te komen, door het lezen van onze blogs.

Een voorbeeld uit de praktijk

"C: Behoefte bij mij? Wat bedoel je?

M: Nou, wat zou het over jou zeggen, als hun vader het niet goed zou doen met de kinderen? Of als hij het niet zo zou doen als jij? En wat zegt het over jou als het 'mis gaat' met de kinderen?

C: Nou daar moet ik ze natuurlijk tegen beschermen. Ik ben hun moeder.

M: Hmm....

C: Ja, ik kan ze natuurlijk niet tegen alles beschermen. Maar wel hier tegen. Ik doe natuurlijk ook niet alles goed. Maar ze op tijd op school krijgen, en dat ze dan alles mee hebben is wel het minste. Ik weet ook wel dat dat geen garantie is dat alles goed komt met ze. Maar ik wil gewoon dat ze het goed hebben. Hij kan gewoon niet regelen.

M: En wat zou het over jou zeggen, als je kinderen het moeilijk hebben?

C: Dan heb ik gefaald als moeder. Dan is het enige wat ik goed moest doen, mislukt. De rest is al mislukt. Mijn huwelijk, mijn carrière... Niets loopt zoals ik het wil.

M: En wat is dan de behoefte daarachter? Hoe voelt het als het wel lukt. Als je wel slaagt om een goede moeder te zijn.

C: Dat voelt goed. Dan heb ik rust.

M: Dus je hebt behoefte aan rust. Zou je dan zeggen dat je jezelf kunt respecteren (respect), dat je gerustgesteld bent, dat je waardering hebt voor jezelf. Misschien ook wel van anderen waardering krijgt? Dat je je gezien voelt? Of misschien dat het gaat om liefde te kunnen ervaren?

C: Ja liefde! En ik denk dat het toch wel gaat om waardering. Falen is toch gênant. Je wilt gewoon... ja.... dat mensen... je... toch hoog hebben zitten. Ja misschien dan toch waardering of respect. En eigenlijk nog meer van mezelf dan van anderen denk ik.

 

 

HET KIND CENTRAAL

Wil jij het ook goed regelen voor jezelf en je kind? Geen zorgen, wij zijn er voor je!

Geschreven door:

Danique Schoorl

Oprichter/Mediator
Noord-Holland
Alkmaar - Amstelveen
085-1304444
danique@kidsfirstmediation.nl
(Kinder)coach
Financieel echtscheidingsadviseur i.o.
Gespecialiseerd mediator
Afspraak maken
Geweldloze communicatie

Geweldloze communicatie

Kun je elkaar niet meer verstaan? Resulteert het al snel in ruzie?

Wanneer het niet (meer) lukt om elkaar te verstaan, om elkaar te begrijpen. Als er geen ruimte is voor empathie en er al snel verwijten over tafel gaan, dan is het belangrijk dat je daar niet mee door blijft lopen.

Vaak denken ouders dat het zich vanzelf oplost, als ze gaan scheiden. Maar meestal is dat niet het geval. Omdat je samen kinderen hebt, moet je met elkaar in contact blijven, maar hoe doe je dat nou als:

 

  • De ander bij het minste of geringste zich beledigd voelt;
  • Jij het nooit goed kan doen;
  • De ander nooit naar je luistert;
  • Alles wat je zegt verkeerd wordt begrepen.

Maakt jouw (ex) partner er een potje van?

Volg de online ONS training en leer jezelf beschermen tegen negativiteit

Wanneer er verwijten gemaakt worden

Is dat eigenlijk altijd een gevolg van niet vervulde behoeften of waarden. Omdat ik mij niet veilig voel, niet gezien wordt, er niet bij mag horen, word ik boos. Of verdrietig, of teleurgesteld. Dan kunnen er een aantal dingen gebeuren.

De verbindende communicatie

(of geweldloze communicatie) leert mij dat ik grofweg op 4 manieren kan reageren:

4 reacties geweldloze communicatie

Communiceren op jouw voorwaarden

Het zou natuurlijk super fijn zijn als je zelf altijd kon kiezen hoe, wanneer en op welke manier je kan communiceren. Maar aangezien je niet de controle heb over alles, kun je je alleen beperken tot jouw eigen deel. Jouw eigen communicatie.

En hoe fijn zou het dan zijn wanneer je met elkaar praat op een verbindende manier. Die uitgaat van oplossingen? Die niet gaat over goed en fout, die ervoor zorgt dat je amper met elkaar in discussie komt? Geweldloze communicatie is echt niet makkelijk, maar wanneer je dit je eigen maakt zal je merken dat het in al jouw relaties (werk, thuis, familie en vrienden) doorwerkt.

 

kindercoach

Voorbeeld reactie volgens geweldloze communicatie

Je komt moe thuis van een dag werken. Je hebt knallende hoofdpijn en het enige wat je wilt is even rust. Jouw behoefte is dus rust.

Je opent de voordeur en treft jouw partner aan op de bank, met de kinderen op een tablet met van die irritante geluiden. Tv staat luid aan en het hele huis is een bende. Er is zichtbaar gekookt en gegeten. De resten daarvan staan op het aanrecht en de eettafel.

Er kunnen nu 4 soorten reacties plaats vinden.

1. Negatief naar binnen gericht

Dit is mijn schuld, ik ben een waardeloze ouder. Kennelijk is dit hoe ik ze heb opgevoed. Mijn partner zal vast niet genoeg van mij houden om rekening met mij te houden.

2. Negatief op de ander gericht

Wat een troep. Wat heb je in hemelsnaam de hele dag gedaan. Jeetje je bent echt te lui om iets te doen hé?

Ik lui? We zitten gewoon lekker. Bemoei je met je eigen zaken. Kom jij binnen met alleen weer chagrijn.

Ik chagrijnig? Vind je het gek? Ik kom thuis van een drukke dag en kan nu thuis weer puinruimen. Hoe moeilijk is het nou om.....

3. Empathie naar binnen gericht

Ik voel me geïrriteerd want ik heb hoofdpijn en ben moe. Zou je mij kunnen helpen om dat te regelen? Als je dat niet wilt, dan is dat geen probleem. Dan zoek ik een andere oplossing.

4. Empathie naar buiten gericht

Ik zie dat je op de bank zit. Ben je moe? Heb je wat hulp nodig met de kids?

Nee, we zitten lekker even de chillen na een dag spelen. Over een kwartiertje ga ik de kids naar boven brengen en ruim ik hier even op.

Oh, ik heb echt enorme hoofdpijn en heb even rust nodig. Wil je dat ik je over een kwartiertje help? Of vind je het goed als ik even op bed ga liggen?

 

 Ik kan mijn reactie kiezen op alles wat ik zie of wat er gebeurt. Maar ik heb geen controle over de reactie van de ander.

Heel regelmatig zal je te maken hebben met mensen die wel verwijten maken, een oordeel hebben, of dingen zeggen die je op een negatieve manier raken en beïnvloeden.

Wanneer iemand zegt dat je lui bent. Wat zit daar dan achter? Wil iemand samenwerken, erbij horen, gezien, geholpen of geliefd worden?

Wij kunnen zelf altijd onze reactie kiezen. Als je gaat reageren op de woorden die iemand kiest  'je bent lui' zal je merken dat je ofwel geneigd bent naar binnen te keren (ik werk niet hard genoeg, de ander heeft gelijk, het zal wel aan mij liggen) of naar buiten (de ander doet het niet goed genoeg, die doet altijd zo). Je komt in welles-nietes spelletjes terecht, waslijsten met voorbeelden en verwijten. Waarbij de één talloze voorbeelden uit de hoge hoed kan toveren en de ander dicht slaat. Er worden excuses bedacht waarom iets wordt nagelaten of juist gebeurt. En dit lossen we niet op. Want je kunt de discussie winnen, of gelijk krijgen. Maar wat is daarmee opgelost? Want een dag, een week of een maand later begint het circus weer opnieuw.

Is dit herkenbaar voor je? Komen jullie steeds in discussie terecht met elkaar? Heb je het idee dat de ander echt niet begrijpt wat je bedoelt, of daar lak aan heeft? Of heb je het idee dat jij het niet goed doet en niet goed kunt verwoorden wat je nou eigenlijk bedoelt, of wat je nodig hebt? Dan is de ONS training misschien iets voor jou!

 

Wat dan als de ander echt dingen doet om mij te pesten?

Je hebt geen invloed op wat de ander doet. Je kunt alleen leren hoe jij ermee om wilt gaan. Vaak is het zo, zelfs wanneer mensen verdacht worden van lastige persoonlijkheidsstructuren zoals borderline of narcisme, dat ook zij een behoefte vervullen. Wat levert het hen op? Wanneer je daar naar op zoek gaat, kom je mogelijk sneller tot oplossingen en manieren die de-escalerend werken.

Jij kunt ervoor kiezen om je niet in die vervelende spelletjes te laten zuigen. En dat is zeker wanneer er kinderen in het spel zijn een hele klus. Het is daarom ook helemaal niet raar als je op zoek gaat naar begeleiding om je daarbij te helpen. Je mag ons altijd even bellen op 085-130 44 44 om te kijken hoe we jou hierbij kunnen helpen. Misschien is dit blog ook goed om te lezen. Ziet jouw (ex)partner jou niet?

Misschien ook interessant

Lees hier verder over soortgelijke onderwerpen

Afspraak maken

Wil jij het ook goed regelen voor jezelf en je kind? Geen zorgen, wij zijn er voor je!

Geschreven door:

Danique Schoorl

Oprichter/Mediator
Noord-Holland
Alkmaar - Amstelveen
085-1304444
danique@kidsfirstmediation.nl
(Kinder)coach
Financieel echtscheidingsadviseur i.o.
Gespecialiseerd mediator
Afspraak maken